Twee berichtjes in twee dagen….. Het is niet dat we ons vervelen hoor, op Paaseiland. Maar ik (Shirley) wil graag even met jullie delen hoe het gaat. Ik zal even een algemeen stukje schrijven over hoe het met ons gaat, of we het nog naar ons zin hebben en of we al heimwee krijgen.

Zoals al eerder beschreven zijn we blij dat we de armoede verlaten hebben na Bolivia. Alle drukte, uitlaatgassen, bedelende mensen, lastig eten en vieze kamers waren we net een beetje beu aan het raken. Dus Chile kwam precies op het goede moment. Ik moet heel eerlijk toegeven dat we net op Paaseiland weer van huis zijn veranderd want we sliepen bij onze homo Oscar in huis. Het was koud (jaja, nogsteeds), vochtig, het stonk en hij maakte niet schoon. Nu hebben we een heerlijk huisje waar we zelfs kunnen koken. Het eten is hier niet te betalen, het lijkt wel oorlog, net als in Cuba. Toch nog even en beetje afzien…. Zal het na Paaseiland toch echt alleen maar brie, boursin, pate en filet american en witte palmstranden worden…..

We beseffen wel dat we ontzettende mazzel hebben dat we dit kunnen doen. Alle Zuid- en Midden Amerikanen, kunnen onmogelijk sparen om naar ons Europa te komen. Ze zijn dat ook ontzettend jaloers maar vinden het echt te gek wat we doen. Wat dat betreft leven we toch in een ontzettend rijk land! Wat heerlijk bevalt is het niet werken. Ik denk dat ik nooit meer aan een wekker kan wennen. Ik word nu al gek als ik 1 dag in de week een wekker moet zetten om een vliegtuig te halen.  Het niets hoeven, dat is het lekkerste wat er is. En niet te vergeten geen mobiele telefoon. Soms mis ik het wel maar er is toch niets lekkerders dan je telefoon 1 x per dag even aan te doen.

Verder is het heerlijk om zoveel tijd voor elkaar te hebben en voor jezelf. Het gekke is echter wel dat je (voor jou idee) nogsteeds erg druk bent want je wil dat nog bezoeken, nog een fiets huren en je moet nog je vlucht bevestigen, de was moeten we ophalen en laten we dan meteen een eettentje zoeken. Toch ben je zo hele dagen bezig. We hebben allebei pas 1 boek gelezen! Dat is anders als je alleen reist en niet zo snel wagenziek bent in bussen denk ik. Oh ja, bussen, daar zijn we nu vanaf: joepie! Op de eilanden zijn de afstanden minimaal en Australie wordt met de camper.

Daar hebben we wel behoefte aan, een eigen huisje en niet verkassen. En elke dag zelf koken. Verder wordt het nu wat minder cultuur en lopen en wat meer kiten, borrelen en feesten denk ik. We missen Nederland soms wel maar dan vooral je familie en vrienden. Maar nog geen andere dingen eigenlijk. Wel merken we dat we toch wel heel trots zijn op ons land. Iedereen kent Nederland en vindt Nederlanders te gek.

Paaseiland is Terschelling maar dan met mannen met tatoeages op wilde paarden en wapperende staarten. Veel mannen zij homo en erg vals. Woensdag is Rik aan de buurt, dan gaan we op Tahiti vrouwen met bananenjurkjes en bloemenkransen zien. Bloemen hebben ze hier ook maar de vrouwen zijn niet zo mooi en aardig. Je kan hier uren lopen, we hebben een scooter gehuurd en het dorpje is gezellig. Het is 20 graden, net te koud om te zwemmen. Paaseiland heeft geen witte stranden met palmbomen, het is rotsig. Wel ontzettend grappig met het rare taaltje (Rapa Nui) en de wilde paarden overal.

We zijn nu eindelijk zo relaxed dat we ons in de datum hadden vergist… We waren onze vlucht van Santiago naar Paaseiland vergeten! Na veel stress konden we de volgende dag toch mee want anders was ons hele schema in duigen gevallen.  Op die gekke eilanden vliegen ze namelijk maar 1 of 2 keer per week. Helemaal blij kwamen we de volgende dag op Paaseiland aan toen ik toch even ons vliegdraaiboek op internet ging checken. Wat bleek: omdat we niet op kwamen dagen hadden ze al onze vluchten (van de komende 5 maanden) gecancelled! Na een dagje stress is alles toch goedgekomen. Maar we zullen wel iets oplettender gaan zijn.

Er zijn nieuwe foto´s van Paaseiland en er volgen er nog meer. Deze staan in de categorie Chili/ Paaseiland