Wat een mazzel, wat een geluk en wat een leven! Na alle kou en armoede is Chile een hele andere wereld. De hele opstart van ons Chile avontuur had nog een paar tegenslagen. Zo wisten ze in het hotel in Santiago niet van onze komst terwijl wij 4 dagen van te voren een reservering hadden gemaakt. Zo werden we afgescheept met een vies hok met 2 bedden en een gedeelde muffe badkamer. Door hier iets van te zeggen ging onze vriend de receptionist helemaal uit z´n ster en moesten maar bij de directie klagen.

De volgende dag hadden we gepland om onze mini wintersport te regelen. Een uur van Santiago liggen 3 wintersportgebieden. Valle Nevado, La Parva en El Colorado. Na veel vragen, emailen en bellen kwamen we steeds op een dood punt. Alle hotels en hostels zaten vol omdat de Chilenen vakantie hadden. Die middag zijn we terecht gekomen bij een skiverhuur bedrijf in Santiago waar we ook nog eens de prijzen van kleding en skihuur onder ogen kregen. Wintersport in Chile is echt voor de hele rijke Chilenen en Brazilianen. Wat moesten we nou? In de winkel was een aannemer bezig met een verbouwing en hij hoorde met een half oor ons verhaal. Nadat we teleurgesteld naar buiten liepen kwam hij achter ons aan.

¨Neem me niet kwalijk maar ik denk dat ik jullie kan helpen. Ik heb een vriend met een wintersportchalet in Farrelones (ligt precies tussen de dire gebieden in), ik bel hem wel even.¨ Een geschenk uit de hemel! Shirley kreeg Christian aan de telefoon, eigenaar van de Powderlodge. ¨Ik kom jullie om 17.00 halen bij jullie hotel. Huur helemaal niets want ik heb spullen voor jullie. En over de prijs moeten we het straks maar even hebben.¨

Ons hotel in Santiago hadden we geboekt voor 2 nachten en dit werd dus 1 nacht minder. Om 16.00 waren we dus weer terug in het fijne hotel. Reden genoeg om weer eens een leuk gesprek aan te gaan met onze receptievriend om hem mede te delen dat we 1 nacht betalen en heel goed begrepen hebben dat de checkout om 13.00 is. Maar we de mazzel hebben vandaag naar de sneeuw te kunnen! Ondanks alle domme fouten van het hotel werd ons toch verzocht het volledige bedrag te betalen anders zouden ze de automatische deur beneden niet openen. De 60 jarige receptionist is blijkbaar zo gepest in zijn jeugd en probeert dit nu te botvoeren op backpackers. Zo hebben we dus besloten voor de gulden middenweg te kiezen en anderhalve nacht te betalen en om de hoek te wachten tot er mensen binnenkwamen om zelf naar buiten te snieken.

Klokslag 17.00 stond Christian voor het hotel op ons te wachten. Korte beschrijving van Christian: Een enorme snowboardude van 2 meter met Duitse voorouders. Zijn volledige naam: Christian Schindler, voormalig Chileens snowboardkampioen. Inmiddels runt hij zijn eigen wintersportchalet, waar hij op een leukem, maar zeer chaotische manier vrienden en vrienden van vrienden ontvangt. In het huis is het een komen en gaan van acteurs, Burtondealers, kitesurfers, golfsurfers en mediamensen. Iedereen maakt kennis met ons en we worden met open armen ontvangen. We krijgen spullen die we mogen lenen en Shirley heeft er een nieuwe vriendin bij (zie foto’s). De dagen die volgden waren echt super. Tussen alle snowboardsessies dronken we Pisco mango, aten we aan de gezamelijke tafel en werd er een potje gekaart. Iedere dag werd afgesloten in de jacuzziton. Toch wist onze vriend Christian het af en toe zo bont te maken dat zijn hulp en kok Poly het voor gezien hield. Van haar kregen we een lift terug naar Santiago en werden uitgenodigd bij haar ouders om te eten. Haar vader bleek een Chileense tennisster te zijn.

Beste lezers, wij proberen jullie niet jaloers te maken door dit allemaal te schrijven. Maar uit het aantal bezoeken op onze website blijkt (uit grafieken) dat, als het heel goed gaat met ons, het bezoekersaantal daalt en men zeker niet onze foto´s wil zien. Binnenkort zullen we jullie nog meer verblijden met witte stranden en palmbomen.