Wat hebben we het toch weer goed en wat zijn er toch ook hier grote contrasten. Naast sloppen hutjes, straathonden, brandend afval en de geur van riool zijn er waanzinnige winkels en prachtige gedecoreerde hotels met wapperende vlaggen en clubs waar de laaste d.j’s draaien. Tijdens ons verblijf in Ubud hebben we geraft met Withaya. Echt een super ervaring om wildwater te varen door de jungle en het binnenland te zien. De Balinese indo is over het algemeen echt super en relaxed. Maar door de bomaanslagen en executie ligt nog steeds de toeristenindustrie op z’n gat, en moeten ze het hebben van een handje vol toeristen.
Hello, where are you come from, where do you stay, wanna buy sarong or sunglass, tomorow snorkling, looky looky, cheap cheap, where are you going, transport my friend, Yes, boss come into my shop???? Deze woorden zijn er zo ingebakken bij de verkopers dat er veelal alleen met deze woorden wordt gecommuniceerd. Buiten de, verder o zo vriendelijke mensen, willen de verkoopindo’s altijd wat verkopen aan je. Tot grote ergernis bij mij. Soms wordt het spelletje afwimpelen mij een beetje te veel en kan niet meer relaxed een reactie terug geven. De manier van benaderen gaat vaak gepaard met bovengenoemde woorden en daarna pucherig gedram of ze komen zelfs op je handdoek zitten. Als ik met Shirley in gesprek ben of een boek lees komt men er gewoon tussen om hun lelijke horloges of gebatikte tafelkleedjes te verkopen. Ik heb geleerd in mijn jeugd dat NEE NEE is. Hier is 1 keer NEE niet voldoende. Je begrijpt het al dat je hier af en toe je moet gedragen als een enorme hufter. Dat gevoel is niet goed
Op dit moment zitten we op Gili Meno. Een heel klein eilandje naast Lombok. In een half uur loop je het eiland rond en we zitten weer op een Bountyplek waar bijna niemand is. 3 kleine huisjes en 3 wat grotere. Samen met een gedreadlockte Schotse Yogaleraar zijn wij de enige gasten. Het vervoer gaat met paard en wagen en het zoete water is overal schaars. Af en toe merk je dat er weer een boot is aangekomen omdat steeds op hetzelfde uur de joypackers zich verspreiden opzoek naar een slaapplaats. Back to basic, even geen drammende verkopers en internet binnen handbereik, maar weer poepen op een ecotoilet en je wassen met ‘Naturalsoap’. Heel langzaam realiseren we ons dat we nu nog kunnen genieten van alle warmte en lekkere zee. Eindelijk lezen we boeken en liggen eens wat langer dan 10 minuten op een handdoek.
Over 2 dagen reizen we terug naar Bali en gaan dan nog 5 dagen surfen ( ja ja golfsurfen). Wat een leven en excuses dat we jullie weer met deze te mooie info moeten lastig vallen.
Filed under: Bali
