Terwijl de klok gewoon door tikt, het leven gaat zoals het gaat, vrienden zwanger worden en de eerste sneeuwvlokken zijn gevallen in Nederland, komt er aan onze wereldreis heel langzaam een eind. Ja, heel langzaam, want we hebben nog ruim 3 weken. Op dit moment zitten we in een internetcafe uit te zoeken of het de moeite waard is om naar Komodo en Floris te reizen. We denken er zelfs aan om de Oerang Oetang nog te gaan bewonderen diep in de regenwouden van Sumatra. Het reizen gaat ons goed af. We maken ons nergens meer druk over en verplaatsten ons met taxi’s en brommers over het eiland. Bali is echt top! We genieten van al het lekkere eten, surfen als gekken en kijken onze ogen uit in alle design winkels en surfshops. Verder bezoeken we tempels en pakken zo nu en dan een Balinese dans mee.
Het is dinsdag en we zijn eergister verplaatst van Balangan naar een ander dorp waar volgens mij D-reizen of de Neckerman neer is gestreken. Alle niet volle resorts worden nu bezet door Nederlandse stellen die de afgelopen zomer hebben verbouwd en zoveel ruzie hebben gehad dat er niets meer tegen elkaar te zeggen is. Heel fijn al die Nederlanders, de Telegraaf is te koop als fotokopie en we vinden zelfs een Nederlands cafe met krokketen en frikandellen. Wat wekt het meer tegenzin bij mij om terug te gaan naar Nederland. De kroket smaakte wel erg goed.
Even nu iets anders. Vandaag zijn we naar een spa geweest voor een massage en JAWEL een schoonheidsbehandeling. Vanmorgen ben ik heel snel opgestaan en heb in alle haast voor het ontbijt alleen mijn korte broek aangetrokken. Maar ja, je voelt de bui al hangen. Na een voetenwas-sessie werden de gordijntjes gesloten en ons vriendelijk verzocht ons uit te kleden en alleen de onderbroek aan te houden. Maar oh oh oh! Ik moest helaas mededelen dat ik ‘geen’ onderbroek aan had. Shirley lag inplaats van op de behandeltafel onder de behandeltafel en kwam dus niet meer bij. Een van de dames overhandigde mij een heel klein zwart pakketje en zei dat ik dat moest aantrekken. Langzaam begon ik het uit te pakken in volle verwachting wat het zou zijn. Heerlijk, wat ik in mijn handen had heeft nog niet eens de voorpagina van de Pabogids gehaald. Een zwarte doorschijnende ziekenhuisslip. Wat enig!
Het enige wat ik kon doen is appelig naar het geval kijken wat veel weg had van een badmuts met 2 gaten. Shirley had inmiddels een rotberoerte en moest naar adem snakken toen ik hem voor de dames aantrok. Het stond zo smerig dat ik mezelf verafschuwde. Mijn gehele poulet stak links en rechts door de pijpen en ik stond letterlijk voor lul. Maar gelukkig duurde de behandeling maar 3 uur en moesten we verschillende keren draaien en kwam er voor elke behandeling weer een nieuw meisje waar ik m’n damesslip aan kon showen. Als klap op de vuurpijl kregen we een ‘ bodysteamer’. Een grote vierkante doos waar je alleen met je lichaam in zit en je hoofd er buiten steekt. In de doos wordt hete lucht geblazen. Bij Shirley werkte alles prima. Bij mijn stoombehandeling ging het apparaat stuk en zat ik vast in de doos terwijl langzaam mijn hoofd rood aan liep. Gelukkig glimt mijn lichaam als een bodybuilder van de massageolie en krijg ik de cocospeeling niet meer van mij gezicht. Ik voel me 10 jaar ouder en een ervaring rijker.
Filed under: Bali
