Olla !
Wat heerlijk, de reis is begonnen. Na een week en wat dagen konden we ook niet meer wachten. Het was fantastisch om weer even een kroket te eten, in alle rust de tas in te pakken en wat mensen te kunnen zien. Natuurlijk hadden we nog veel meer willen doen en meer mensen willen zien dat wisten we van te voren.
Het afscheid was eigenlijk niet zwaar omdat we ervoor gekozen hadden geen uitzwaaisessies op Schiphol te houden. We zijn vanuit Haarlem (Olof) met een taxi naar Schiphol gegaan. Marjan had net een vlucht gehad en was al achter de douane dus die stond ons op te wachten, dat was wel echt leuk. Nog even een traantje weggepinkt toen we haar gedag zeiden en toen helemaal opgewonden het vliegtuig in.
Na een flinke vlucht via Madrid naar Havana kwamen we aan op het vliegveld. Wonder boven wonder is alles perfect gegaan met de bagage en kwamen de spullen allemaal goed aan. We maakten meteen kennis met het communisme. We stonden lang voor de douane want alle lokalen mochten voor. Toen we door de deuren kwamen stonden we midden in een filmdecor….Alle cliche´s gaan op. Alle oude Amerikaanse auto´s, de Nederlandse ZWN bussen waar zelfs nog bestemmingen als Autotron, Haamstede en buiten dienst op staan.
Na geld gewisseld te hebben kwam er een dame op ons af in reisleider outfit, of we met haar in de taxi gingen. Dan begint meteen de grote issue van het reizen: is dit te vertrouwen, heeft ze ons niet zien wisselen, etc. Aangezien ze er betrouwbaarder uitzag dan de taxichauffeurs gingen we met haar mee en alles ging natuurlijk prima. Onze bestemming was een casa particular. Dat is een kamer bij de Cubanen thuis. We schrokken even toen we in de getto van Havana aankwamen, wat later de beste wijk van de stad bleek te zijn, maar nogsteeds hadden we veel lol en niks kon ons humeur verpesten!
Het ontbijt is elke dag oud brood met een ei en als je mazzel hebt wat fruit en in hele goede gevallen honing. Het is ongelofelijk maar het lijkt wel oorlog hier. Als de supermarkt opengaat staat er een mega rij en als je later bent is alles op. Zelfs water is dan nergens meer te krijgen. Ze hebben hier echt bijna niets te koop.
We zijn 3 nachetn in Havana gebleven. Wat een superstad met haar prachtige, koloniale huizen. Ze zijn dan wel al 200 jaar niet meer geverfd, dus het ziet er niet uit, maar als je daar doorheen kijkt is het prachtig. Overal de vrolijke muziek en de kleuren. We hebben 2 dagen heel wat afgewandeld en al het belangrijke gezien; het cenrtum, de malecon, het oude centrum en we konden het niet laten naar het strand te gaan om te kijken hoe de wind stond. Maar helaas, geen kitemogelijkheden. Wel genoeg mogelijkheden om er met een prachtige Cubaan of CUnaanse vandoor te gaan maar die intensies hadden we net niet. Wel veel andere 50′jarige uit ons Europa.
Na 3 dagen zijn we met de bus (17 uur) naar Santiago de Cuba gegaan. De rit ernaar toe was niet zo bijzonder; geen mooie natuur. De toiletten die je passeert zijn echter wel bijzonder. Ik denk dat die 1 x per jaar schoon worden gemaakt. 1 x trof ik een moeder met kind aan in het toilet en die kleine moest naar de pot op de grond poepen, dat is heel normaal hier. Het kon ook langs de weg, dat zagen we later. oeps, toch wel een derde wereld land. Gelukkig heeft ma nog herome in mijn tas gestopt waar ik niet zonder zou kunnen.
Op een of andere manier zitten we in een supercircuit qua casas particular. In Santaigo zaten we bij een architect dus het huis zag er voor Cubaanse begrippen prachtig uit. Geweldige gesprekken gehad met de eigenaar Daniel. Over het leven in Cuba, het communisme, etc. Na 3 nachten waren we Santiago de Cuba een beetje zat. In de avond is het super met alle salsa en mojito´s maar overdag word je gek van alle mensen die iets van je willen.
We besloten om lekker naar de zee te gaan; Baracoa in het oosten van Cuba (5 uur met bus). Misschien kitemogelijkheden…. Helaas, dat niet, maar het was wel super daar. Via Daniel kregen we een adres van een casa en dit was ook weer super. Bij een lerarenfamilie dus ze deden er alles aan ons Spaans te leren. Dat gaat nog niet zo super. Ik dacht laatst dat ik voor het toilet moest betalen bij een vrouw en toen bleek dat ik een tandenborstel had gekocht. Probeer dat maar eens terug te draaien… Misschien willen we in Mexico 2 weken een talencursus doen.
In Baracoa hebben we een leuk Duits stel ontmoet waar we een dagtocht mee gemaakt hebben. Naar een grot waar we in konden zwemmen. De omgeving is hier trouwens prachtig. Enorm veel fruitbomen en struiken en palmbomen. Na de grot zijn we naar een verlaten strandje gegaan waar alleen een leuk Cnadees stel te vinden was. De volgende dag zijn Rik en ik gaan mountainbiken naar aan ander strand; maoana. 20 kilometer in 35 graden berg op en berg af. Haha, we waren helemaal kapot. We hebben er 2,5 uur over gedaan dus eindelijk bij het strand aangekomen konden we maar 2 uurtjes blijven. ´s Avonds een afzakkertje gedronken met onze Duitse en Canadeese vrienden en naar bed.
Ondanks de blaren op onze billen van het mountainbike avontuur moesten we nu weer 17 uur in de bus maar in de nacht. Dat beviel stukken beter. We zijn nu in Trinidad. Wow, eindelijk een verzorgd stadje. De mensen zijn enorm aardig (In heel Cuba trouwens). We hebben ons hier nog nooit onveilig gevoeld.
We genieten enorm en hebben nu in de planning staan dat we hier nog 2 dagen blijven en dan naar het westen Vinales. Daar kunnen we paardrijden door de velden en bergen. Daarna naar Havana want 1 mei is de feestdag in Cuba. Dat willen we zweker niet missen. Samen gaat het erg goed.
Voor iedereen een hele dikke kus uit de Carribean!!
Filed under: Cuba
