Daar zijn we dan weer in het platte Nederland. Toen we anderhalve week terug de deur sloten van ons Chalet in Huben viel ons na een filerit van 3 uur het volgende op: het groene Teletubbie landschap van Duitsland, de gezellige terassen en gehaastheid van automobilisten. Het is echt weer even wennen om te zien dat de wereld gewoon door draait en er na 4 maanden niets is veranderd. En dan is dit nog maar het begin van onze reis dus houden ons hart vast voor als we over acht maanden weer op schiphol staan. Inmiddels zijn we zo relaxed dat filerijden geen probleem meer is voor ons. We hebben tenslotte 8 maanden om ergens te komen. Dat voelt echt heerlijk! Wat is het onderweg plat, we missen de bergen wel een beetje. De maand maart heeft het alleen maar gesneeuwd in Tirol dus we gingen uit een echt winters dorp weg. We hebben wel zin om naar Nederland te gaan. We kijken terug op een hele leuke tijd met iets minder leuke werkzaamheden. Maar het vele sporten en buiten zijn was echt fantastisch. En we hebben natuurlijk de vuurdoop samen gehad. We kunnen met een gerust hart op reis want dat ging heel goed.
De dagen in Nederland worden hoofdzakelijk gevuld met regelen. Regelen maar wel met een tandje gas terug zodat we alle tijd nog hebben om te genieten van onze familie en nog wat vrienden te zien. Als het aan mij had gelegen waren we vanuit Oostenrijk meteen doorgegaan naar Cuba om maar niet terug te vallen in het Hollandse leventje en weer te denken aan werk. Heel gek zodra ik weer in Hilversum ben denk ik aan hoe het moet gaan als ik terug ben. Mijn doel was dit even voor 1 jaar los te laten. Helaas werkt het niet zo want we moesten nog een hoop regelen zoals de auto uit de wegenbelasting, visums voor Cuba, Australie en Bali regelen, kitespullen uitzoeken, tas inpakken en nog wat randgeneuzel. Het belangrijkste is het zien van het pasgeboren nichtje Anouska.
Shirley vind het minder erg om nog even thuis te zijn, aangezien zij erg graag nog even wil afspreken met vriendinnen om even te beppen hoe het allemaal is gegaan in Oostenrijk en hoe goed we wc’s kunnen schoonmaken. Tussen alle slaapsessies bij onze lieve ouders eten we heerlijk weer Hollandse kost en kunnen we langzaam onze tas inpakken en 10 keer nadenken of we nou een plastic regenponcho, wasknijpers of lichtgewicht handdoeken mee moeten nemen. Iedereen geeft ons heel goed bedoeld advies. Vaak om helemaal gek van te worden. ‘Passen jullie wel op met ijsblokjes’? ‘In midden Amerika zijn ze wel corrupt hoor,’ Je moet nooit als vrouw ongesteld tussen de haaien gaan zwemmen, ‘die kitetas moeten jullie gewoon opsturen joh’. Soms lijkt het wel of mensen niet meer weten dat je al veel hebt gereist en je voor het eerst naar het drielandenpunt op vakantie gaat. Maar gelukkig weten we dat dat allemaal goed bedoeld is.
Voor het eerst krijgen we een echt vakantie gevoel en wat hebben we er zin in. Het volgende bericht komt uit Cuba of Mexico! In Cuba blijven we ongeveer 3 weken. Lekker sigaren roken, veel cuba libres drinken en salsa dansen! Gelukkig hebben we in Oostenrijk ontzettend veel Spaans geleerd dus dat moet goedkomen. Voor noodgevallen houden we onze Nederlandse mobiele nummers aan.
Hasta la vista amigos en amigas!
Filed under: Cuba
