Het leuke van het schrijven op deze site is dat je even alle waarheden en belevingen kan opschrijven. Het is een dagboek voor onszelf waar familie en vrienden van kunen meegenieten. Blijkbaar is stijl van mijn schrijfkunst niet helemaal geschikt voor alle personen. Zo hebben veel van onze gasten onderzoek gedaan via Google en komen vervolgens op onze site. Na ons welkomstpraatje in ons Chalet gaan mensen vragen stellen over de inhoud van ons blog. Het voelt of een bekende Nederlander het hemd van z’n lijf word gevraagd, want ze weten alles over ons.
Daarom hebben wij even al onze oude belevingen voor een paar weken van de site gehaald, zodat we nog even gewoon als Rik en Shirley door Tirol kunnen gaan. Het besef dat we hier nog 3 weken zitten begint langzaam door te dringen. Nog 3 weekjes en we pakken onze fonduestellen weer in en rijden naar Nederland. Het regent al 2 dagen en alle sneeuw is in het dal verdwenen. Ik denk dat morgen of overmorgen geen dalafdaling meer mogelijk is als het weer zo blijft. Het is te warm voor de tijd van het jaar en het sneeuwt alleen boven de 2000 meter.
Het gekke is dat het ook heerlijk is binnen te blijven in ons huis, boekjes over landen te lezen, de fantastische films van Dorien en Werner te bekijken, oude kranten te lezen en onze benen rust te geven. Werkelijk waar onze benen fikken onder ons lichaam vandaan. De kilometers traplopen en het snowboarden zorgen voor een zuur gevoel en de benen doen het bijna niet meer. We hebben besloten wat minder de piste op te gaan. Alleen bij hele goede verse sneeuw gaan we natuurlijk wel.
We hebben ook wat nieuwe foto’s geplaatst!
Filed under: Oostenrijk